موضعگیرى آقاى هاشمى رفسنجانى علیه دولت نهم و رئیس مردمگراى آن، گرچه بى سابقه نیست اما سخنان اخیر وى مبنى بر «پایان دوران مدارا با دولت» و فضاسازى رسانه اى بعد از این اظهارات، بیانگر آغاز فاز جدیدى از تهاجم علیه دولت نهم خصوصاً در آستانه عملیاتى شدن طرح تحول اقتصادى است. آقاى رفسنجانى دوران مدارا با دولت نهم را در حالى پایان یافته تلقى کرده اند که طى سه سال گذشته، شدیدترین انتقادات و تخریب ها که در اغلب اوقات با سخیف ترین ادبیات همراه بوده، از جانب طیف منسوب به وى، متوجه دولت نهم و دکتر احمدى نژاد شده است. شخص آقاى رفسنجانى نیز در تحلیل هاى متعددى که در مقاطع و تریبون هاى مختلف طى این سه سال ارائه کرده اند، نه تنها سخنى که از آن بوى مدارا با دولت نهم استشمام شود بر زبان نیاورده اند بلکه مکرراً علیه سیاست هاى این دولت افاضه کلام کرده و بر آتش تخریب ها هیزم جدید افزوده اند!
این در حالى است که رویکرد و عملکرد دولت نهم و رئیس جمهور در حوزه سیاست داخلى و خارجى بارها مورد تمجید مقام معظم رهبرى و بسیارى از بزرگان نظام و انقلاب و صاحبنظران و تحلیلگران داخلى و خارجى قرار گرفته است. طرفه اینکه برخى اقدامات اجرایى که دولت نهم آنها را عملیاتى کرده و مى کند، طرح هایى است که در دولت جناب هاشمى و خلف آن یعنى دولت آقاى خاتمى آرزوى انجام آنها مى رفت اما شهامت عملیاتى شدن آنها وجود نداشت. حال چرا آقاى رفسنجانى از اجرایى شدن طرح هایى که روزى خود شعار آنها را مى داد - اما عمل نمى کرد - ابراز خوشحالى نمى کند و حتى با گردش ۱۸۰ درجه اى این اقدامات را موجب عقب گرد کشور مى داند، چیزى است که تنها خود ایشان مى تواند دلیل آن را بیان کند.
قطعاً با رویکرد عمل گرایانه و غربى، از آقاى هاشمى رفسنجانى به عنوان رقیب انتخاباتى دکتر احمدى نژاد در انتخابات ریاست جمهورى سال ۸۴ نمى توان انتظار تعریف و تمجید از دولت نهم را داشت (هر چند بسیارى از سیاستمداران غربى، تمجید از اقدامات مثبت رقبا را نشانه شجاعت مى دانند) اما در کشورى که مبناى نظام سیاسى آن، اسلام است ؛ اخلاق اسلامى حکم مى کند که مردان عرصه سیاست، در مواضع خود انصاف را مد نظر داشته تا خداى ناکرده حب و بغض هاى سیاسى آنها را از جاده تقوا و عدالت خارج نسازد.
آقاى هاشمى باید خاضعانه بپذیرد که در انتخابات سوم تیرماه
،۸۴ مردم ایران با بینش دقیق سیاسى و بصیرت نافذ، به دکتر احمدى نژاد و
شعارهاى او ( که برخاسته از آرمان هاى انقلاب اسلامى بودند) رأى دادند و
جناب ایشان به رغم حمایت قاطبه احزاب و گروه ها و گروهک هاى سیاسى،
نتوانستند ملت ایران را براى انتخاب خود به عنوان رئیس جمهور اقناع کنند.
جاى
تعجب است آقاى رفسنجانى که بر خلاف نظر بسیارى ازعلما و فقها، نه تنها
مقبولیت که مشروعیت حکومت دینى را هم نشأت گرفته از رأى مردم مى داند، چرا
به همین نظر خود، در ارتباط با دولت برآمده از آراى مردم تمکین نمى کند
اینکه آقاى هاشمى اعلام نموده که فرصت مدارا با دولت به سر آمده، به این
معناست که جناب ایشان از ابتدا با این دولت سر جنگ داشته اما بنا به
مصالحى (که خود مى دانند) تاکنون مدارا کرده اند. به راستى اگر رأى مردم
به زعم آقاى هاشمى مشروعیت بخش است، چرا این یک مورد استثنا مى شود و مى
توان با دولت مشروع منتخب مردم اعلام جنگ کرد!
نکته بعدى درباره اظهارت آقاى هاشمى این است که وى مواضع خود را از جایگاه رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس مجلس خبرگان بیان مى کند. این دو جایگاه رفیع ایجاب مى کند که آقاى هاشمى - ولو آن که هنوز نتوانسته اند ناراحتى هاى ناشى از شکست سنگین در حماسه تیرماه ۸۴ را فراموش کنند- لااقل، حرمت این دو جایگاه را رعایت نمایند. چون هر اظهار نظر سیاسى از جانب ایشان علیه دولت - که عمدتاً فاقد هر گونه پایه و اساس علمى و استدلال منطقى است - ناگزیر پاسخ هایى را در پى خواهد داشت که ممکن است حاوى حقایقى تلخ باشد که نه به شخص آقاى هاشمى بلکه به آن دو جایگاه محترم ضربه بزند.
على ایحال، اگر آقاى هاشمى بر این گمان هستند که با اتمام دوران مدارا، مى توانند مردم را از دولت نهم و رئیس جمهور رویگردان کنند، راه منطقى باز و فراخ است. بسیارى از صاحبنظران آمادگى دارند تا بر سر مقایسه عملکرد اقتصادى، سیاسى و فرهنگى دولت ایشان با دولت نهم مناظره کنند. اگر آقاى رفسنجانى آمادگى مناظره دو طرفه (نه سخنرانى یک طرفه) را دارند این گوى و این میدان! و اگر گمان ایشان بر این است که با تخریب یک طرفه دولت نهم، آرایش سیاسى به نفع کاندیداى مورد نظرشان ـ و البته به گمان برخى، خود ایشان ـ در انتخابات ریاست جمهورى آینده رقم خواهد خورد، ایضاً این گوى و این میدان! مردم خود قضاوت خواهند کرد.
منبع: روزنامه ایران
